Welkom in de Lurgrotte Peggau,
De grootste met water doorstroomde druipsteengrot van Oostenrijk!



1 april 1894; de ontdekking van de grot

De Lurgrotte is ontdekt op 1 april 1894 door Max Brunello, een Italiaanse speleoloog (= grotonderzoeker, van het Griekse Speleo = grot / holte en Logos= kunde / leer). Hij ontdekte de toegang tot de grot vanuit Semriach, aangezien in die tijd de ingangen bij Peggau met water geblokkeerd waren. Pas in 1913 was men in staat om door middel van een ontwateringkanaal het water zeven meter omlaag te brengen en verkreeg men ook in Peggau toegang tot de grot. Tot die tijd was het risico van hoog water veel algemener. Zo werden al binnen één maand na de ontdekking van de grot, op 29 april 1894, zeven grotonderzoekers tijdens zware regenval in de grot ingesloten. Pas na negen dagen konden de onderzoekers door een grote reddingsoperatie waarbij meer dan 1000 mensen betrokken waren, worden bevrijd.
Ook in 1975 zorgde hevige regenval en een uitzonderlijk hoog water (meer dan 10 m3/sec; eens per honderd jaar voorkomend) voor moeilijkheden; een groot gedeelte van de aangelegde paden werd door het wassende water weggeslagen.

Ontsluiting van de grot voor het publiek

Na de ontdekking duurde het nog tot 1957 voordat de eerste publiekelijke rondleidingen een feit waren. Daartoe diende men de grot eerst geheel te bedwingen. Dit geschiedde uiteindelijk op 13 februari 1935. Op dat moment had men voor de circa 6 kilometer van Semriach naar Peggau nog 18 uur nodig! Toen na 20 jaar bouwtijd aan de diverse paden men in 1957 startte met de rondleidingen, duurde een dergelijke trip 3 tot 4 uur. Tegenwoordig worden lange rondleidingen nauwelijks meer gegeven en wordt het publiek voor kortere rondleidingen, over slechts een klein gedeelte van het gehele grottencomplex, via twee ingangen toegelaten; Eén in Semriach (die vanuit een private onderneming wordt geleid) en één in Peggau, waar u zich nu bevindt (en die vanuit een vereniging wordt geleid).

Het ontstaan van de Lurgrotte

Door de altijd in beweging zijnde aardkorst, hebben zich in het gesteente van het gebergte kleine spleten, scheuren en holle ruimten gevormd. Door deze openingen kan regenwater en het water van kleine beekjes de berg binnendringen. Het water volgt daarbij de weg van de zwaartekracht; (van hoog naar laag) en die van de minste weerstand. Op die plekken waar het water, zigzaggend of draaiend, door de berg sijpelt en stroomt, slijt het het zachtste gesteente weg, dat als grind of zand mee naar buiten wordt gevoerd. In dit proces van miljoenen jaren worden zo de natuurlijke openingen in de berg steeds groter en ontstaat de labyrintachtige structuur van de grot. In Oostenrijk zijn circa 10.000 van dergelijke grotten en alleen in Steiermark zijn er al 4500. Slechts 25 grotten daarvan zijn ook opengesteld voor publiek.

Het ontstaan van de druipstenen

Druipstenen zijn het symbool van grotten. Daar waar het water de grot doet ontstaan door gesteente weg te nemen, daar doet het ook gesteente ontstaan in de vorm van de druipstenen. Een druipsteen ontstaat doordat het door het gesteente sijpelende water, waarin zich opgeloste deeltjes kalk bevindt, op de plafonds van de diverse zalen in de grot deze kalk achterlaat als het water zelf langzaam naar beneden druppelt. Zo wordt elke druipsteen laagje voor laagje in duizenden jaren opgebouwd. Aan het plafond hangen stalactieten, terwijl vaak lijnrecht daaronder (op de bodem) een heuveltje ontstaat; een stalagmiet. Door tienduizenden, soms honderdduizenden, jaren rust ontstaan intrigerende natuurlijke kunststukken.

Rondleidingen in de grot

De rondleidingen in de Lurgrotte vanuit Peggau duren ongeveer 1 uur en beslaan een afstand van circa 1 kilometer. De gehele weg is goed geëffend en (elektrisch) verlicht. Aangezien in de grot het gehele jaar door een constante temperatuur heerst van ca. 10 oC, wordt het aangeraden een jas aan te trekken. Zeker op warme zomerdagen kan het verschil met buiten behoorlijk zijn! De luchtvochtigheid in de grot is ongeveer 95%. In de wintermaanden zijn er, voor de meer avontuurlijke types, ook rondleidingen van 5-7 uur door de grot.
Wie tijdens de tocht goed oplet kan diverse bijzonderheden ontdekken. Zo groeien bij de lampen diverse mostypes en soms planten. Grotspinnen en insecten zijn er tussen te ontdekken (allemaal wit, omdat in het donker geen pigment nodig is). In bepaalde tijden van het jaar biedt de grot onderdak aan zo’n 400 vleermuizen. Ze rusten dan ondersteboven aan de plafonds en zijn daar soms te zien.

A-8120 Peggau, Lurgrottenstrasse 2
Telefoon en fax: + 43 31272580
Internet: htttp://www.lurgrotte.com